Het collectief » Categorie » Geen categorie

Kinderen zegenen

In de krokusvakantie ging ik voor het eerst op kinderkrokuskamp als groepsleiding. Ik kan je vertellen dat het een fantastische ervaring was. We vormden een hechte groep met de kinderen, het leidersteam was een leuk team en het keukenteam was fantastisch. En, oh, wat waren we dankbaar voor dat keukenteam! Samen probeerden we de kinderen de tofste week van hun leven te geven. We hadden geweldige activiteiten zoals een speurtocht, een avondspel en zelfs zwemmen, afgewisseld met bijzondere momenten waar we bijleerden over onze Vader en we konden zingen en dansen.

Het mooiste moment van de week was voor mij toen we de zegenkaartjes voor de kinderen mochten schrijven. Dit mocht ik samen met Emelie, mijn medeleidster, doen. We verdeelden de kaartjes en begonnen te schrijven. Het idee vond ik superleuk, omdat ik het geweldig vind om mensen, in dit geval kinderen, te mogen bemoedigen. Mijn verwachting was dat dit een saaie, moeilijke opdracht ging worden. Ik dacht dat deze teksten 'bam' in mijn hoofd zouden komen, maar ik merkte dat als ik de taak bij God bracht, Hij op verschillende manieren een tekst kan tonen voor een kind. Dit kan door in de Bijbel te bladeren, te zingen, te spreken met anderen, enz. Achteraf gezien vond ik het één van de leukste en ook belangrijkste dingen om te doen. Het is iets wat de kinderen na het kamp met zich mee dragen. Ik kijk terug op een geslaagd kamp en ik raad het iedereen aan.

Joren


Een prachtig continent?

Afrika, van de droge Kalahari woestijn in Botswana tot de uitgestrekte savannes van de Serengeti in Tanzania. Van het Virunga gebergte in Congo tot de parelwitte stranden van Mozambique. Afrika is een prachtig continent. Verbluffende natuurschoon, ongetemde wildernis en adembenemende landschappen. Je kan er alles vinden. Afrika is een beloftevol continent dat avontuur ademt, waar verzengende hitte en tropische regenbuien elkaar afwisselen en waar de zonsondergang van ongekende schoonheid is. De foto’s in de reiscatalogussen beloven de toerist een prachtige vakantie, in een prachtig resort, met een bijzondere setting, in een prachtig continent.

En toch, toch is Afrika helemaal niet zo prachtig. Het is een plek waar de gemiddelde inwoner in armoede leeft, waar corrupte politici en machthebbers enkel denken aan zelfverrijking, waar het gebrek aan diverse infrastructuren de mensen dwingen om in onwaarschijnlijke omstandigheden te knokken voor hun voortbestaan. In vele gebieden moeten vrouwen en kinderen dagelijks tientallen kilometers lopen om een jerrycan drinkwater op te halen. Door het gebrek aan artsen en medische voorzieningen sterven dagelijks mensen aan ziektes die in de westerse wereld al lang verdwenen zijn. Afrika, een prachtig continent? Ja, voor de happy few, maar niet voor de vele wezen en kansarme kinderen.

Afrika telt miljoenen weeskinderen. Kinderen waarvan de ouders overleden zijn door allerlei ziektes of kinderen die door hun ouders vaak verstoten werden omdat ze niet gewenst zijn. Kinderen die leven in mensonwaardige omstandigheden en die geen enkel vooruitzicht hebben op een betere toekomst, wezen en kwetsbare kinderen die moeten bedelen in de straten om te overleven. Meisjes van 9 jaar die hun lichaam verkopen in ruil voor een beetje eten. Kinderen die zonder hulp nooit uit deze vicieuze cirkel van honger, armoede en geweld zullen geraken.

Toch is er ook hoop voor sommige kinderen. Christ’s Hope International trekt zich het lot van deze wezen en kwetsbare kinderen aan. De organisatie telt 27 zorgpunten in Afrika waar ruim 1500 kinderen dagelijks genieten van een warme maaltijd, onderwijs en huiswerkbegeleiding, medische zorgen, etc. Van elk kind wordt een persoonlijk dossier opgesteld en elk kind wordt op sociaal, emotioneel, mentaal, lichamelijk en geestelijk vlak op een liefdevolle manier opgevolgd. Deze 1500 kinderen hebben nu zicht op een betere toekomst met een goede gezondheid, een opleiding en een leven met een sociaal-emotioneel evenwicht. Ze worden voorbereid om de negatieve spiraal waarin ze leven te doorbreken en om nadien op eigen benen te kunnen staan waarbij zij zelf weer een toegevoegde waarde kunnen betekenen voor hun omgeving.

In België werven we vooral fondsen om de wezen en kwetsbare kinderen in Kinshasa (DRC) te steunen. Christ’s Hope heeft in Kinshasa 4 zorgpunten waar ruim 200 kinderen worden geholpen. Glenn en Esther Vantieghem (zendelingenkoppel uit de regio Kortrijk) zijn de eindverantwoordelijken voor deze 4 zorgpunten. Sinds 2009 wonen zij in Kinshasa en met hun team van lokale mensen die ze opgeleid hebben, zorgen zij dagelijks voor deze 200 kinderen. Helaas is DRC een erg duur land. Onderwijs en schoolmateriaal, eten en drinken, monitors die huisbezoeken afleggen, huur en onderhoud van de faciliteiten, medische kosten, water zuiveren vragen de nodige steun. Gelukkig kunnen de kinderen rekenen op trouwe sponsors om het grootste deel van de kosten te dekken, maar toch is het elke maand weer rekenen om de eindjes aan elkaar te knopen.

Met deze PJV actie willen wij voor bijkomende fondsen zorgen die het mogelijk maken om de maandelijkse eindjes aan elkaar te knopen in Kinshasa, zodat elk kind in de zorgpunten een volledige begeleiding kan krijgen. Jouw bijdrage verandert een hopeloos vooruitzicht in een beloftevolle toekomst. Je verandert een leven en doorbreekt de vicieuze cirkel! Wil je graag je steentje bijdragen aan dit geweldige werk? Je kunt meebouwen aan de toekomst van vele kinderen. Elke gift is meer dan welkom op BE53 7785 9673 4153, waarvoor onze oprechte dank.

Christ's Hope International is dit jaar het spaarproject van PJV. Dit wil zeggen dat we verschillende gelegenheden aanbieden tijdens onze activiteiten om bij te dragen aan het werk wat ze doen in Congo. Daarnaast willen we bewustwording bewerken onder de jongere generatie voor Christ's Hope International.

Orlando Furfari


De dropping

De dropping

Vrijdag 4 januari, aan de rand van Mechelen. Een groep jongeren vormt zich. Sommigen met de trein, anderen met de auto of zelfs met de motto. Ieder stevig gepakt en gezakt: slaapzak, matje, zaklamp, geodriehoek, stapschoenen en veel fluohesjes. Het is koud. Knuffels worden uitgedeeld, kampvrienden herenigen zich, vriendschappen zijn weer samen. Het is een prestatie op zich dat de jongeren zich op de juiste locatie bevinden: de premissions werden correct opgelost (met de soms nodige tips)! Een voor een beginnen de groepjes aan hun trip, geen idee wat hun te wachten zal staan en of ze de uitvalsbasis voor het ochtendgloren kunnen bereiken. ‘Een haalbare kaart’, had de leiding gezegd. Maar wat is haalbaar?

3 groepjes zoeken in de duisternis naar de slaapplaats, hun land van melk en honing. Er werd gelachen, raadsels werden ontcijferd, smsjes werden verstuurd om hulp te vragen, en vermoeide voetjes zagen af. Ongeveer 25 kilometer later, of meer als je de weg kwijt was, komt de laatste groep toe. Het is 1:30. Wie dachten dat al die tieners flink meteen hun slaapzak in kropen, heeft het mis. Frietjes en ijsjes lokken de aandacht, merci kookploeg!,  en er wordt nog bijgepraat. Vermoeide hoofden besluiten uiteindelijk toch te gaan slapen. Het is al snel muisstil in de slaapzaal.

Veel te vroeg werden de gordijnen weer opengetrokken. Veel te vroeg bereikte de prille ochtendzon de ogen van slaapdronken tieners. Veel te vroeg gingen ze, gepakt met eten voor de hele dag, weer op pad. Vastberaden om de eerste plaats binnen te halen. De busjes reden weer rond, sommigen iets voller dan de dag ervoor: gewonde-tieners-ploeg paraat! In een razendspannende finale was het uiteindelijk team Rien dat aan het langste eind trok. De rest legde zich neer bij een 2de en 3de plaats: voor iedereen een podiumplaats!

Bij het afscheid: veel knuffels, ‘Ik zie je snel weer’ en contente ouders. Ik ben ervan overtuigd dat ik niet enige was die in de file nog volop aan het nagenieten was. Geslaagde editie, da’s zeker! Gods bescherming onderweg, da’s zeker! Vriendschappen versterkt, da’s zeker!

auteur

Leonie


Deel artikel