Het collectief » Categorie » Algemeen

‘Prestatie’ staat niet in Gods woordenboek

Er is een wei ergens in het midden van de Ardennen die een speciale plaats in mijn hart draagt. Ik begrijp het als je nu even je wenkbrauwen optrekt. Want wanneer jij het woord 'wei' hoort, zie je waarschijnlijk een saai stukje gras. Voor mij, en een handje vol tieners en leiders, is dat anders. Ik zie sjorringen, kampvuren en heel veel van Gods aanwezigheid.

In die paar jaren dat ik deel mocht zijn van het tentenkampteam is de tentenkampwei de plaats geweest waar mooie vriendschappen zijn ontstaan, waar met overtuiging de zotste spelen uitgevoerd werden en waar God zichzelf getoond heeft aan ons.
Ook op diezelfde wei heb ik heel veel verdriet en gebrokenheid voorbij zien komen. Één van de worstelingen die daar steeds terug komt is de vraag: “Ben ik goed genoeg?” Verschillende tieners vroegen zich doorheen de jaren af of ze wel goed genoeg waren om in Gods aanwezigheid te komen. Leiders worstelden met de vraag of ze wel goed genoeg zijn om door God gebruikt te worden. En ook ik probeerde God er verschillende keren van te overtuigen dat hij de verkeerde keuze had gemaakt door mij als leider te roepen in tentenkamp. God luisterde geduldig naar mijn argumenten, maar het antwoord was telkens hetzelfde: “Blijf trouw aan wat ik vraag, blijf hier.

De stem achter deze twijfels was naar mijn mening niet Gods stem. Het was de stem van de wereld. Het sleutelwoord van deze wereld lijkt wel het woord prestatie. Hoe word ik beter, sneller, populairder? Onze maatschappij is gedreven door prestatie. Dit maakt dat we onderuit gehaald worden door elke tegenslag. Want fouten tonen aan dat we niet goed genoeg zijn. En we trekken dat naadloos door naar onze “status” als christen. Één misstap en de mensen rondom ons zullen weten dat we niet goed genoeg zijn. Één foutje toont aan dat we geen goede christen zijn.

Onze God heeft deze wereld gemaakt, maar zijn mentaliteit verschilt drastisch van die van de wereld.

“maar hij heeft tegen mij gezegd: uw genade is voor mij genoeg, want mijn kracht wordt in zwakheid volbracht.” (2 Kor. 12:9)

De laatste tijd ben ik er meer en meer van overtuigd geraakt dat het woord prestatie gewoon niet in Gods woordenboek staat. 'Goed genoeg' is niet een van Gods termen. God vindt ons of onze acties nooit goed genoeg. Dat betekent dat je dus niet 'goed genoeg' stille tijd kan nemen, niet 'goed genoeg' bidt of niet 'goed genoeg' een keuze kan maken.

Wat natuurlijk niet wilt zeggen dat je alles steeds slecht doet of dat je net altijd juist zit. Er hangt simpelweg geen waardeoordeel aan je acties. God geeft ons geen punten, maar hij vraagt wel iets van ons… vertrouwen, een bereid hart. God ziet het hart aan. (1 Sam. 16:7) Een lekker vage, super christelijke term, maar wat betekend dat nu juist, een bereid hart? Laat je leven helemaal leiden door God, luister naar zijn stem, wees gehoorzaam in wat Hij vraagt, en geef Hem vooral de ruimte je te wijzen op pijnpunten en de donkere plaatsjes in je leven waar Hij zijn licht in wilt schijnen.

Er zit zo veel vrijheid in deze mindswitch. Dit betekent dat God je kan wijzen op zaken die moeten veranderen in je leven, zonder dat je daardoor compleet onderuit gehaald wordt. Elke misstap wordt een leerkans. Oordelen van anderen bepalen je waarde niet langer en je hoeft niet steeds te vechten om de beste, de grootse of de eerste te zijn. Je mag gaan vertrouwen dat onze Vader alles in handen heeft. Hij leert je wat je moet leren op de momenten die hij daarvoor uitgekozen heeft.

 

Annelien


Spaarproject 2018

 

 Jezus leert ons om te kijken naar wie het moeilijk heeft. Daarom sparen we ieder jaar weer voor een project dat uitleeft wat Jezus ons leerde, van anderen houden zoals Jezus dat doet. Het spaarproject van 2018 is International Childrens Mission (ICM).

Hieronder een bericht dat we kregen ICM voor alle PJV-ers:

Hi dear friends,

This is Timon & Emily Wille, we are missionaries to children in Cuba. We have 2 children, Shayla she is 8, and Ethan he is 7. We all love Jesus and telling others about Him.
Its September and that means it’s the start of our fall semester. All kids in Cuba start back in school just like the kids in Belgium. A big difference with the kids in Cuba is they are very poor, many of the kids walk very far to get to the school and many of the kids don’t have good shoes to walk comfortably. The mission of ICM is to teach all children about Jesus and also to show them how much we care about them. One way we show how much we care is by providing shoes for school, plus other school supplies.
ICM started 16 years ago as a small kids club in a small poor village. With about 20 kids coming to sing and play games under a Mango tree, every week we taught the kids how much God loves them and cares about them. Our small kids club grew fast and we had to start more kids clubs as we could not fit in the shade of the same tree anymore. Now after 16 years ICM kids clubs are in over 300 locations all over Cuba. Most months we have over 8,000 kids come to our kids clubs. Many kids that came years ago now are leaders in ICM and teach other kids.
A regular Cuban child starts school at age 6 and starts school at 8am, at lunch time kids can go home for 2 hours. Then they go back to school till around 5pm. It’s a very long day for the kids. 1 evening every week the kids that are in our kids clubs come at 7pm for 1 hour to a fun and somewhat crazy kids club.
In Cuba the people eat mostly rice and beans, with occasional chicken or pork meat.  They have many delicious roots that are grown like Yucca , sweet potatoes, nyami, boniato, and many more that are easy to grow in the hot and humid climate. A very popular food that kids love is chips made from green banana.
In nature Cuba has many beautiful birds, one of my favorites are the Hummingbird or ‘Zoom-Zoom’ as they are called in Spanish. They mostly eat the nectar from the banana trees.
So finally, my friends, Cuba is a beautiful place, with beautiful and friendly people. But very poor and with many many needs. The biggest need is for them to know that Jesus loves them and that God has a plan for them. Thank you for choosing to support our project. Will you please pray for ICM and all the kids in Cuba?
Timon & Emily Wille

Hey lieve vrienden,
Hier Timon en Emily Wille, wij zijn zendelingen voor kinderen in Cuba. We hebben 2 kinderen, Shayla is 8 jaar en Ethan, hij is 7 jaar. Wij houden allemaal van Jezus en  van anderen over Jezus vertellen. Het is nu september en dat betekent de start van een nieuw semester. In Cuba gaan alle kinderen weer naar school, net zoals in België. Een groot verschil is dat de kinderen in Cuba erg arm zijn. Velen moeten een heel eind wandelen om op school te geraken en velen moeten dat doen met hele slechte schoenen.  Het doel van ICM is om alle kinderen over Jezus te vertellen en ook  te laten zien dat wij veel om hen geven. Dat doen we door bijvoorbeeld schoenen te geven zodat ze naar school kunnen wandelen, en ook ander schoolmateriaal.
ICM startte 16 jaar geleden als een kleine kinderclub van ongeveer 20 kinderen die kwamen zingen en spelletjes spelen onder een mango boom in een arm dorpje. Zestien jaar later hebben we kinderclubs in 300 locaties over heel Cuba! Meestal hebben we maandelijks zo’n 8000 kinderen die komen naar onze kinderclubs. Vele kinderen die eerst als deelnemer kwamen zijn nu leiders in ICM en geven het door aan andere kinderen.
In Cuba start een kind gewoonlijk met school op 6 jaar oud. School begint om 8u, ‘smiddags is er een pauze van 2uur waarin ze naar huis gaan, daarna is het weer school tot 17u. Dat is een lange dag voor de kinderen. Maar elke week mogen kinderen een uurtje komen genieten van gekke spelletjes en veel plezier in de ICM kinderclubs.
In Cuba eten de meeste mensen rijst en bonen, met af en toe kip of varken er bij. Ze hebben in Cuba ook lekkere groenten zoals Yucca, zoete aardappels, nyami, boniato en nog veel meer groenten die gemakkelijk groeien in het warme en vochtige klimaat. Een typische favoriet bij de kinderen is chips gemaakt van groene bananen.
In de natuur in Cuba vind je vele mooie vogels, mijn favoriet is de Hummingbird of ‘Zoom-Zoom’ in het Spaans. Zij eten vooral nectar van de bananenbomen.
Cuba, lieve mensen, is een prachtig land, met prachtige en lieve mensen. Maar heel arm en met vele grote noden. De grootste nood is het weten dat Jezus van hen houdt en dat God een plan heeft met hen. Bedankt voor jullie steun aan ons werk. Willen jullie bidden voor ICM en alle kinderen van Cuba?
Timon en Emily Wille

Laat het avontuur beginnen!

Laat het avontuur beginnen

Van de bestuurstafel

“Peter, heb je zin om in het bestuur te komen?” Toen mij deze vraag iets meer dan 10 jaar geleden gesteld werd door één van mijn illustere voorgangers wist ik eerst niet goed wat antwoorden. Want wat houdt ‘in het bestuur zetelen’ nu eigenlijk in? Welke verwachtingen zijn er? Over welke talenten moet je beschikken? Hoeveel tijd is er in te investeren? Veel vragen, weinig antwoorden en vooral voldoende twijfels. Ik was op dat moment immers nog zeer nauw betrokken op actieniveau in het hoofdleidersteam van de zomerkinderkampen en had daar mijn handen reeds vol mee.

Na rijp beraad, vele overdenkingen en advies van meerdere personen later heb ik toch ja gezegd. Na een korte inwerkingsperiode waarin ik kennis kon maken met de werking van het secretariaat en het bestuur kon ik er voluit voor gaan. De rest is geschiedenis… Na een tweetal jaar werd ik ondervoorzitter van de vereniging, nog eens zes jaar later besliste de Algemene Vergadering dat ik de geknipte persoon was om voorzitter te worden…

Nu zijn we weer een 2,5 jaar verder en mijn mandaat als voorzitter loopt eind dit jaar ten einde. Herverkiesbaar ben ik niet meer. Iemand anders zal de fakkel van mij overnemen. Mijn betrokkenheid bij PJV zal anders worden, zeker op beleidsniveau. Een goede zaak, want ook al heb ik het gedurende 10 jaar met meer dan veel goesting gedaan en heb ik er bij momenten mijn ziel en zaligheid in gestoken, het is voldoende geweest. Tijd voor een nieuw hoofdstuk. Zowel voor PJV als voor mij persoonlijk.

Terugblikkend op die periode hoop ik, en denk ik, te kunnen zeggen dat ik mee geholpen heb om een steen in de rivier te verleggen. Op mijn eigen manier, met mijn gaven en talenten, ook met mijn gebreken en tekortkomingen. Op z’n Peters dus… PJV is alleszins niet meer dezelfde vereniging als vroeger! Ook andersom heeft het gewerkt: PJV heeft mij veranderd. Dankzij mijn engagement kon ik mijn gaven en talenten ontdekken en investeren, om vervolgens van de ‘opbrengst’ te mogen genieten... Dankzij PJV kon ik ook groeien als persoon, in karakter en persoonlijkheid. In geduld, vriendelijkheid, passie, loslaten en vertrouwen, ...

Eigenlijk gun ik iedereen die geweldige, kostbare, intensieve en niet te missen ervaring. Enderzijds de uitdaging om volop eigen talenten in te kunnen zetten voor PJV, anderzijds de vaststelling dat zo’n uitdaging ook ‘collateral benefits’ met zich meebrengt en je zelf ook niet onveranderd uit het avontuur tevoorschijn komt…

Gun jezelf ook die ervaring! Doe deze aan jezelf cadeau… Hoe? Door jouw gaven en talenten verder in PJV te investeren en aan het avontuur te beginnen. PJV kan altijd bijkomende vrijwilligers gebruiken, zeker ook op beleidsniveau! Ben jij jong van hart en enthousiast? Ben je helemaal gek van jongerenwerk? Heb je uitgesproken ideeën en visie over waar PJV toekomstgericht naar toe moet? Heb je de lef en de moed om jouw talenten te investeren? Heb je zin om het reilen en zeilen van PJV van dichtbij mee te maken en op te volgen? Heb je goesting om jouw steentje bij te dragen tot het welslagen van onze missie? Wil je ondergedompeld worden in onze werking? Voel je het DNA van PJV ook in jouw genen?

Dan kunnen we jouw inzet alvast zeer goed gebruiken! Zeker op beleidsniveau en dan meer specifiek in de Raad van Bestuur en de Algemene Vergadering zijn we op sterk op zoek naar nieuwe vrijwilligers met jonge, frisse, vernieuwende en grensverleggende ideeën!

Nieuwsgierig geworden? Yes! Mission accomplished! Neem gerust contact op met onze geweldige, fris achter de oren gewassen coördinator Michaël Troost of met de iets oudere, momenteel ongeschoren maar desalniettemin zeer propere voorzitter Peter Dhaese of via 052 31 08 75 (secretariaat).

Let the adventure begin!

Auteur

Peter


Deel artikel