Het collectief

Een eerste animatorervaring op Inclusiefkamp!

cassidyartkel

Een eerste animatorervaring op Inclusiefkamp!

Zes jaar geleden, ik was tien en kwam thuis van Zeekamp met één gedachte: ik wou leider worden op een PJV kamp!

Nu ben ik 16 jaar en ik had in het begin van het jaar nog steeds het verlangen om leider te worden en de kinderen te vertellen over God en hen een hele week de beste tijd van hun leven te geven. Toen Carin Gerads me voorstelde om een Animatorcursus te volgen, twijfelde ik geen moment. Ik moest en zou die cursus volgen! De cursus verliep beter dan ik had verwacht. De groep was zo close met elkaar en de lessen die we kregen waren echt krachtig. Ik ging nadenken over dingen waar ik vroeger nooit aan zou gedacht hebben. Ik kreeg ook veel respect voor mensen waar ik vroeger nooit aan dacht. Na onze cursus was de tijd voor een stage aangebroken. Ik had spijtig genoeg geen tijd dit jaar om mee op een kamp te gaan of dat dacht ik toch. Alle kampen waar ik krijg mijn stage wou doen, zaten vol. Toen ik op vakantie was, kreeg ik een bericht van een vriend met de vraag of ik mee wou gaan op Inclusiefkamp. Dit is een kamp voor kindjes met een beperking. Ik wist dat dit kamp bestond en had altijd bewondering voor de mensen die hier leider waren. Toch vond ik het voor mezelf geen kamp om te doen als beginnende animator. Ik had geen ervaring en was bang om veel fouten te maken. Na lang nadenken zei ik toch ja, ik schreef me in en vertrok een week later met een bang hartje op Inclusiefkamp.

Ik wist niet goed wat ik moest verwachten. Eén ding wist ik wel, God was bij me en ging me helpen. Ik kreeg twee meisjes toegewezen, ze waren geweldig! We hebben veel gelachen, gedanst, gezongen, .. ik genoot er zo van! De week ging als een sneltrein voorbij. De liefde die ik van de kindjes kreeg was onbeschrijflijk. De bemoedigingen en hulp van mijn medeleiders was super. Ik heb mijn hart verloren op dit kamp. Het was zo mooi om te zien hoe God werkte met deze kinderen, het was heel bemoedigend om verder te gaan. Mijn kijk op mensen met een beperking veranderde helemaal. Ik hou nu nog meer van deze kinderen als er voor! Ik durf ze aan te spreken, ik ben heel nieuwsgierig naar hun verhaal. Ik kijk al uit naar het volgende kamp met hen.

Dank u leiders, dank u God voor het beste kamp dat ik ooit heb meegemaakt!

Auteur

Cassidy


Deel artikel