Het collectief

Spaarproject 2018

 

 Jezus leert ons om te kijken naar wie het moeilijk heeft. Daarom sparen we ieder jaar weer voor een project dat uitleeft wat Jezus ons leerde, van anderen houden zoals Jezus dat doet. Het spaarproject van 2018 is International Childrens Mission (ICM).

Hieronder een bericht dat we kregen ICM voor alle PJV-ers:

Hi dear friends,

This is Timon & Emily Wille, we are missionaries to children in Cuba. We have 2 children, Shayla she is 8, and Ethan he is 7. We all love Jesus and telling others about Him.
Its September and that means it’s the start of our fall semester. All kids in Cuba start back in school just like the kids in Belgium. A big difference with the kids in Cuba is they are very poor, many of the kids walk very far to get to the school and many of the kids don’t have good shoes to walk comfortably. The mission of ICM is to teach all children about Jesus and also to show them how much we care about them. One way we show how much we care is by providing shoes for school, plus other school supplies.
ICM started 16 years ago as a small kids club in a small poor village. With about 20 kids coming to sing and play games under a Mango tree, every week we taught the kids how much God loves them and cares about them. Our small kids club grew fast and we had to start more kids clubs as we could not fit in the shade of the same tree anymore. Now after 16 years ICM kids clubs are in over 300 locations all over Cuba. Most months we have over 8,000 kids come to our kids clubs. Many kids that came years ago now are leaders in ICM and teach other kids.
A regular Cuban child starts school at age 6 and starts school at 8am, at lunch time kids can go home for 2 hours. Then they go back to school till around 5pm. It’s a very long day for the kids. 1 evening every week the kids that are in our kids clubs come at 7pm for 1 hour to a fun and somewhat crazy kids club.
In Cuba the people eat mostly rice and beans, with occasional chicken or pork meat.  They have many delicious roots that are grown like Yucca , sweet potatoes, nyami, boniato, and many more that are easy to grow in the hot and humid climate. A very popular food that kids love is chips made from green banana.
In nature Cuba has many beautiful birds, one of my favorites are the Hummingbird or ‘Zoom-Zoom’ as they are called in Spanish. They mostly eat the nectar from the banana trees.
So finally, my friends, Cuba is a beautiful place, with beautiful and friendly people. But very poor and with many many needs. The biggest need is for them to know that Jesus loves them and that God has a plan for them. Thank you for choosing to support our project. Will you please pray for ICM and all the kids in Cuba?
Timon & Emily Wille

Hey lieve vrienden,
Hier Timon en Emily Wille, wij zijn zendelingen voor kinderen in Cuba. We hebben 2 kinderen, Shayla is 8 jaar en Ethan, hij is 7 jaar. Wij houden allemaal van Jezus en  van anderen over Jezus vertellen. Het is nu september en dat betekent de start van een nieuw semester. In Cuba gaan alle kinderen weer naar school, net zoals in België. Een groot verschil is dat de kinderen in Cuba erg arm zijn. Velen moeten een heel eind wandelen om op school te geraken en velen moeten dat doen met hele slechte schoenen.  Het doel van ICM is om alle kinderen over Jezus te vertellen en ook  te laten zien dat wij veel om hen geven. Dat doen we door bijvoorbeeld schoenen te geven zodat ze naar school kunnen wandelen, en ook ander schoolmateriaal.
ICM startte 16 jaar geleden als een kleine kinderclub van ongeveer 20 kinderen die kwamen zingen en spelletjes spelen onder een mango boom in een arm dorpje. Zestien jaar later hebben we kinderclubs in 300 locaties over heel Cuba! Meestal hebben we maandelijks zo’n 8000 kinderen die komen naar onze kinderclubs. Vele kinderen die eerst als deelnemer kwamen zijn nu leiders in ICM en geven het door aan andere kinderen.
In Cuba start een kind gewoonlijk met school op 6 jaar oud. School begint om 8u, ‘smiddags is er een pauze van 2uur waarin ze naar huis gaan, daarna is het weer school tot 17u. Dat is een lange dag voor de kinderen. Maar elke week mogen kinderen een uurtje komen genieten van gekke spelletjes en veel plezier in de ICM kinderclubs.
In Cuba eten de meeste mensen rijst en bonen, met af en toe kip of varken er bij. Ze hebben in Cuba ook lekkere groenten zoals Yucca, zoete aardappels, nyami, boniato en nog veel meer groenten die gemakkelijk groeien in het warme en vochtige klimaat. Een typische favoriet bij de kinderen is chips gemaakt van groene bananen.
In de natuur in Cuba vind je vele mooie vogels, mijn favoriet is de Hummingbird of ‘Zoom-Zoom’ in het Spaans. Zij eten vooral nectar van de bananenbomen.
Cuba, lieve mensen, is een prachtig land, met prachtige en lieve mensen. Maar heel arm en met vele grote noden. De grootste nood is het weten dat Jezus van hen houdt en dat God een plan heeft met hen. Bedankt voor jullie steun aan ons werk. Willen jullie bidden voor ICM en alle kinderen van Cuba?
Timon en Emily Wille

Een eerste animatorervaring op Inclusiefkamp!

cassidyartkel

Een eerste animatorervaring op Inclusiefkamp!

Zes jaar geleden, ik was tien en kwam thuis van Zeekamp met één gedachte: ik wou leider worden op een PJV kamp!

Nu ben ik 16 jaar en ik had in het begin van het jaar nog steeds het verlangen om leider te worden en de kinderen te vertellen over God en hen een hele week de beste tijd van hun leven te geven. Toen Carin Gerads me voorstelde om een Animatorcursus te volgen, twijfelde ik geen moment. Ik moest en zou die cursus volgen! De cursus verliep beter dan ik had verwacht. De groep was zo close met elkaar en de lessen die we kregen waren echt krachtig. Ik ging nadenken over dingen waar ik vroeger nooit aan zou gedacht hebben. Ik kreeg ook veel respect voor mensen waar ik vroeger nooit aan dacht. Na onze cursus was de tijd voor een stage aangebroken. Ik had spijtig genoeg geen tijd dit jaar om mee op een kamp te gaan of dat dacht ik toch. Alle kampen waar ik krijg mijn stage wou doen, zaten vol. Toen ik op vakantie was, kreeg ik een bericht van een vriend met de vraag of ik mee wou gaan op Inclusiefkamp. Dit is een kamp voor kindjes met een beperking. Ik wist dat dit kamp bestond en had altijd bewondering voor de mensen die hier leider waren. Toch vond ik het voor mezelf geen kamp om te doen als beginnende animator. Ik had geen ervaring en was bang om veel fouten te maken. Na lang nadenken zei ik toch ja, ik schreef me in en vertrok een week later met een bang hartje op Inclusiefkamp.

Ik wist niet goed wat ik moest verwachten. Eén ding wist ik wel, God was bij me en ging me helpen. Ik kreeg twee meisjes toegewezen, ze waren geweldig! We hebben veel gelachen, gedanst, gezongen, .. ik genoot er zo van! De week ging als een sneltrein voorbij. De liefde die ik van de kindjes kreeg was onbeschrijflijk. De bemoedigingen en hulp van mijn medeleiders was super. Ik heb mijn hart verloren op dit kamp. Het was zo mooi om te zien hoe God werkte met deze kinderen, het was heel bemoedigend om verder te gaan. Mijn kijk op mensen met een beperking veranderde helemaal. Ik hou nu nog meer van deze kinderen als er voor! Ik durf ze aan te spreken, ik ben heel nieuwsgierig naar hun verhaal. Ik kijk al uit naar het volgende kamp met hen.

Dank u leiders, dank u God voor het beste kamp dat ik ooit heb meegemaakt!

Auteur

Cassidy


Een zalige tijd op Tienerthemakamp!

11873386_831059320324792_8530984473198378804_n

Een zalige tijd op Tienerthemakamp!

Vorig jaar ging ik voor de eerste keer mee op een tienerkamp. Ik koos voor het Themakamp 2015.

Het is altijd wel spannend om iets nieuw te doen. Zeker als je als tiener voor het eerst op een kamp gaat. Ik vroeg me af of ik er wel ging bij horen. Ga ik ook een deel zijn van de groep? Ga ik me goed voelen op kamp?

Je neemt al je angsten en onzekerheid mee. Ik trok dus vol zenuwen naar het Themakamp. Ik kwam aan en ik kende niemand. Ik voelde me alleen. Ik voelde me een buitenbeentje. Ik vond het heel moeilijk om mezelf te plaatsen in de groep. Tot de samenkomsten begonnen. Ik voelde me zo geraakt in de samenkomst. Gewoon het idee alleen al dat je omsingeld bent met heel wat tieners die dezelfde missie als jou hebben: God dienen! Dat deed me heel wat. Ik voelde me niet meer alleen, ik voelde me deel van een groter plaatje. Gods liefde was zó aanwezig!

We zijn ondertussen een jaar verder, Themakamp 2016 is juist achter de rug. Het was een gezegend kamp. Gods liefde en vreugde was aanwezig! Ik ken ondertussen zoveel nieuwe mensen en ik heb me de beste vrienden gevonden op zo’n prachtig kamp. Ik geloof dat we allemaal met iets naar huis zijn gekomen. Ik ben gezegend en ik zeg met trost dat ik een kind van God ben! Amen!

HillaryB.

Auteur

Hillary


Deel artikel