|
Afgelopen zomer hebben we ons weer met zo’n 220 vrijwillige leiders ingezet om de PJV kampen uit te bouwen tot een plaats waar jongeren zich konden thuisvoelen in de aanwezigheid van God. In die periode hebben de velen van ons intensief met tieners gewerkt. Of het nu op een kinderkamp is of op een tienerkamp, een tiener blijft een tiener en reageert als een tiener. Eerlijkheidshalve moet ik zelf vaak bekennen dat ik niet altijd snap waarom een tiener op een bepaalde manier reageert.
Afgelopen week kwam ik een artikel uit het boek van psychologe Eveline Crone tegen, genaamd “het puberende brein” (Uitg. Bert Bakker, ISBN 978 90 351 3269)
Tijdens het lezen van dit artikel kreeg ik meerdere keren het gevoel van “Aha, daarom reageren tieners zo”. In deze kwartaalbrief wil ik een aantal puntjes belichten uit dat artikel. Ik noem het de zeven typische pubertrekjes.
1) Het korte lontje!
Het ene moment zijn ze in de zevende hemel en even later zitten ze in een diep donker dal zonder aanwijsbare oorzaak. De emoties van tieners gaan erg op en neer omdat hun emotionelen en rationelen breinsystemen nog niet in balans zijn. Ze verwarren complexe emoties en hebben het moeilijk om er een betekenis aan te geven.
Het is gebleken dat tieners nog tot 9 uur slaap nodig hebben om voldoende energie op te bouwen voor hun groeispurten. Wat dus niet echt helpt, is dat tieners systematisch te kort slapen. Daarom is het misschien goed om hen op de zaterdag na een drukke schoolweek eens tot ’s middags te laten uitslapen.
2) Tegenspreken! Waarom? Vaak het woordje dat we liever niet horen. Maar op deze manier leren jongeren het perspectief van iemand anders in te nemen en gaan ze nadenken over waarom mensen doen wat ze doen. Op zich een hele goed ontwikkeling.
3) Altijd te laat!
Hoe moeilijk kan het zijn om iets te plannen? Wel het lijkt simpel, maar het vraagt een ingewikkelde samenwerking tussen verschillende hersenonderdelen die instaan voor ons geheugen, onze flexibiliteit, onze aandacht, hoe we informatie filteren en met feedback omgaan. Vandaar dat de zelfstandigheid ven een tiener gelimiteerd is.
(Maar hoe zit het dan met al die volwassenen die zo vaak te laat komen J? )
4) Ondoordacht gevaarlijk!
De hersenen van pubers reageren veel meer op stimulans en bevestiging dan op straf en afkeuring. Ze zijn uitzonderlijk gevoelig aan beloning in de breedste zin van het woord. Niet puur materialistisch, maar ook cool zijn, iets spannends doen, verliefd zijn, vrienden hebben. Het is niet zo dat ze niet nadenken over wat ze doen, ze komen tot andere conclusies dan u en ik.
5) Goede vrienden, slechte vrienden!
Het is zo dat als tieners eenmaal 14 zijn ze veel liever met hun vrienden optrekken dan met hun ouders. Ze wisselen van gedahten met hen en komen op die manier tot intiemere vriendschappen. De groepsgevoel gaat ook veel meer spelen, waardoor de groepsdruk toeneemt. Hierdoor wordt het nog belangrijker wat voor een vrienden onze tieners hebben.
6) Moeite met multitasken! (Verschillende dingen tegelijk doen)
Als volwassenen hebben we het er soms al moeilijk mee, maar voor een tiener is het helemaal moeilijk om meerdere dingen tegelijk te doen. Dit is een vaardigheid die eigenlijk pas in de adolescentie wordt aangeleerd. Verlang dus ook niet teveel van onze tieners.
7) Maar ook: Creatiever!
Pubers zijn extra flexibel en creatief, en komen soms met uitzonderlijk goedgevonden ideeën naar voren. Ze zijn vaak idealistisch en willen echt de wereld verbeteren. Hierbij stuiten ze op het feit dat er eigenlijk niemand naar hen luistert en ze zich op die manier onbegrepen voelen.
Een aantal van deze punten heeft mijn ogen geopend en me nog maar eens doen beseffen dat tieners een unieke creatie van God zijn omdat ze een specifieke aanpak vereisen. Het is aan ons om hen op de juiste manier te benaderen! Ik wil graag afsluiten met een tienerpsalm, die een van onze tieners schreef tijdens het tentenkamp en die heel goed aansluit bij het stuk hierboven. Recht uit het hart en zo mooi en eerlijk!
|
Tienerpsalm 16
God, dank U dat je mij vergeeft. Wanneer je zegt dat ik naar je evenbeeld ben gemaakt, dan kan ik dat bijna niet geloven. Soms geloof ik niet dat je bestaat, maar als ik dan naar al die prachtige dingen kijk, kan dat bijna niet anders. Dank U dat je ook voor mij een plaats in de hemel hebt. Dicht bij U.
Sorry dat ik soms alleen kom praten met U als ik problemen heb. Sorry dat ik soms niet naar je luister. Sorry dat ik soms liever dood ben dan levend. ‘k
Wil het allemaal bij U neerleggen. Ook al vind ik dat ik dat niet verdien. Soms is het zo moeilijk om het goede te doen, dan doe ik liever mijn zin. Dan wil mijn hart en mijn verstand niets meer weten van een God. Maar het spijt me en ik wil Uw weg bewandelen. Ik weet dat er nog goede en slechte tijden komen, maar ik vertrouw op U en ik geloof dat je bij mij zult zijn. Ik hou van U!
|
Ilja Visee
Vormingswerker PJV
Terug naar overzicht
|